Als ik in de toekomst kijk,
dan zie ik,
wat ik morgen heb gedaan.
En als ik kijk besef ik:
ik begin er best niet aan.

Ik kan je jouw toekomst niet voorspellen.
Je luistert toch niet voor het ogenblik.
Zou je alleen willen vertellen.
Doe het alsjeblieft beter.
Veel beter.
Dan ik.

Ze is weg
Dan toch
Had het eigenlijk niet verwacht
Misschien omdat ik er, al die tijd
Nooit aan had gedacht

Aan die mogelijkheid
Die gedachte
Dat zij vertrekken zou
Omdat ik toch altijd zeg
Dat ik zo-veel van haar hou

Nee. Ik was er vaak
Toch meestal
Ok niet veel misschien
Maar da’s geen reden om mij zomaar
De waarheid te laten zien

Heb haar hoogstens
Twee keer, drie keer.
Maximaal vier keer genegeerd
Maar als je moe bent en wil slapen
ben je wat vlugger geirriteerd

Ze had zoveel
te vertellen
Weet alleen niet precies wat
want ik was altijd wel aan ‘t werken
als zij in de zetel zat.

Maar we hadden toch ook
Momentjes
Dat alles prima leek
En toch was ze zo verdrietig
Als ik met mijn webcam naar haar keek.

Weet je wat
Ik maak het goed
Alles wordt weer zoals toen
Zal haar bellen…morgenavond

Moet nu nog één ding even doen.

Ik kan niet slapen, zei het mannetje
tegen de mug die rond hem vloog.

Dat luid zoemen en dan morgen,
heb ik zo’n jeukend bultje op mijn oog.

Maar je doodslaan wil ik ook niet,
want je hebt nog helemaal niets misdaan.

Kunnen wij geen afspraak maken,
zo net voor het slapengaan?

Als jij nu stopt met zoemen,
dan kan ik naar dromenland toe.

Want van al dat rondjes vliegen,
ben jij vast ook wel moe.

Je mag me 1 keer prikken,
en je mag kiezen waar je wil.

Maar niet op mijn beide armpjes,
en ook niet op mijn bil.

Niet op mijn teentjes of mijn voetjes,
Op mijn neus of op mijn wang,

Zeker ook niet op mijn buikje,
en niet op mijn oren ben ik bang.

Mag niet prikken in mijn benen,
En liefst ook niet op mijn rug.

Bij nader inzien kom je beter,
morgen nog eens terug.